Statystyka w medycynie akademickiej

Głównym celem każdej statystyki jest zbieranie faktów np. w formie wykresów. Z drugiej strony zestawia się ze sobą szereg faktów. Trzeci krok polega na porównywaniu parametrów, albo krzywej danego zbioru A z parametrami, albo krzywą przedstawiającą dane zbioru B. Kryteria dokonywania tych porównań wybierane są dowolnie. Zarówno wykonany rachunek jak i wnioski formalnie są w porządku. Tzw. odkrycia w medycynie szkolnej były dotychczas dokonywane zawsze w oparciu o statystykę. Tak długo, jak długo sumuje się fakty, statystyka jest dyscypliną legalną. Jeżeli jednak statystyczne fakty różnego rodzaju wiąże się ze sobą przyczynowo, zaczyna się błędne postępowanie.

Statystyka jest, według mnie, narzędziem badawczym o bardzo wątpliwej jakości. Przykład: a) produkuje się coraz więcej samochodów b) buduje się coraz więcej dróg. Możliwości badania statystycznych zależności:

Dla większości fenomenów posiadamy tylko ograniczoną ilość informacji (nie mówiąc o trudnościach w zdobywaniu informacji na temat okoliczności występowania tych fenomenów), ponieważ zbieramy je tylko tam, gdzie jest łatwiejszy do nich dostęp. Dotyczy to np. badania statystycznego o śmiertelności w powiązaniu z danymi geograficznymi, sposobem odżywiania się,  stopniem zanieczyszczenia powietrza itp. Błąd polegał na tym, że z setek możliwych przyczyn wybierano jedną, która wydawała się pasować i konstruowano z tego statystyczne prawdopodobieństwo, bez zajmowania się innymi możliwościami. I tak np. Nie brano nawet pod uwagę np. faktu, że pasterze kaukascy cały rok pozbawieni są możliwości przeżycia jakiegokolwiek konfliktu.

Podobnie domniemane wyniki można uzyskać, jeżeli prowadzi się np. badania wśród grupy niezamożnych ludzi zamieszkujących obszary z dużym zanieczyszczeniem powietrza przez wyziewy przemysłowe, albo inne chemikalia i porównuje się je z badaniami grupy ludzi, którzy żyją na terenie nieskażonym. Przyjmuje się, że u ludzi, żyjących w Bitterfeld albo Leuna (ośrodki przemysłu chemicznego), zanieczyszczenie środowiska jest najbardziej znaczącym czynnikiem. Nie zastanawiają badaczy jednak odpowiedzi na takie pytania, jak:

• jaką socjalną warstwę reprezentuje badana grupa?

• pochodzi ona z obszarów dotkniętych wysokim bezrobociem, albo na którym grozi bezrobocie wskutek redukcji miejsc pracy, masowego zwalniania, jak np. na terenach, gdzie dominuje przemysł ciężki?

• czy świadomość mieszkańców na terenach z wysokim zanieczyszczeniem środowiska w kombinacji z negatywnymi sensacyjnymi meldunkami z prasy może być czynnikiem ułatwiającym przeżycie konfliktu? (np.: pewnej wiosny przez dłuższy czas nadawane były w mediach makabryczne wiadomości o dzieciach, które przyszły na świat ze zdeformowanymi górnymi kończynami. Przyczyną tego jest podobno zanieczyszczenie Morza Północnego i Bałtyku, nad którym żyją matki tych dzieci!) • czy może zwyczajnie brak nadziei, bieda i strach, w którym teraz, po połączeniu się Niemiec, jak i przed ich zjednoczeniem żyli ludzie z okolicy Bitterfeld albo Leuna, są ważniejszymi czynnikami w powstawaniu chorób? 

• jaki wpływ na przeżywanie konfliktów ma kombinacja niskiego stanu socjalnego (wraz z wynikającymi z tego konsekwencjami) i poziomem świadomości u pracownika, który jest narażony na kontakt ze szkodliwymi chemikaliami, mogącymi podobno zdolność wywołania  raka? Naturalnie nie istnieją żadne statystyki, przeprowadzone w oparciu o wiedzę Nowej Medycyny.

Gdyby takie istniały, to ukazałyby się nam zupełnie inne zależności, które na dodatek można by bardzo dokładnie udokumentować.

Stwierdzono, że zaaplikowanie aniliny doprowadza do brodawczaków pęcherza, brodawczaków miedniczek nerkowych, albo brodawczaków błony śluzowej odbytu. Germańska Nowa Medycyna ma na to proste wytłumaczenie: Osoby, których te objawy dotyczą, mogły wskutek zmiany koloru i woni moczu oraz stolca przeżyć biologiczny konflikt typu „nie móc zaznaczyć rewiru”. Jeżeli uderzył taki DHS®, to konflikt ten może (przeżywają go zarówno zarówno kobiety, jak i mężczyźni w charakterystyczny dla nich sposób) prowadzić do owrzodzenia miedniczek nerkowych, owrzodzenia pęcherza. U praworęcznych kobiet i leworęcznych mężczyzn takie objawy na organie spowodowane byłyby przeżyciem konfliktu typu „nie móc się utożsamić” oraz konfliktu typu „złość o rewir”. Brodawczaki są już zrogowaciałym stanem po wyzdrowieniu. Do tej pory diagnozowano je jako nowotwory, ale w gruncie rzeczy były to nieszkodliwe brodawki. Jeżeli użyjemy do badań populację ludzi mieszkających w pobliżu elektrowni atomowej (są to ludzie niezamożni) i przeciwstawimy im grupę statystyczną osób nie mieszkających w pobliżu reaktora atomowego (którym przeważnie się  lepiej powodzi) to wynikiem takiego zestawienia będzie wniosek, że ludzie biedni częściej chorują na raka, jak ludzie z grubym portfelem. W statystyce jednak mówi się wówczas, że częściej zapadają na raka ci, którzy mieszkają w pobliżu reaktora. Ja sam nie znam żadnego bogatego człowieka, który mieszkałby dalej w miejscowości, w pobliżu której planuje się budowę reaktora. Sprzeda on natychmiast swój dom i przeniesie się gdzie indziej. Niezliczona ilość badań statystycznych opiera się na podstawowej obserwacji: ludzie biedni cierpią częściej na choroby, jak ludzie bogaci.

W każdym podręczniku onkologii można wyczytać, że obrzezanie zapobiega nowotworowi szyjki macicy, działa więc przeciwrakowo. Zarówno badania dotyczące tego fenomenu jak i ich idiotyczne interpretacje powstały w następujący sposób: Lekarze przebadali statystyczną grupę gospodyń domowych w Izraelu w celu sprawdzenia, ile z nich zapada w ciągu pięciu lat na nowotwór szyjki macicy. Dla porównania przebadano grupę arabskich prostytutek, które naturalnie miały stosunek płciowy z różnymi mężczyznami, niezależnie od tego, czy byli oni obrzezani, czy też nie. Kobiety te, zarabiające na życie prostytucją zapadały naturalnie o wiele częściej na nowotwór szyjki macicy, jak gospodynie domowe. Z tego badania wysnuto wniosek, że przyczyną tego stanu rzeczy może być tylko fakt, że kobiety izraelskie mają kontakt seksualny tylko ze swoimi obrzezanymi mężami, a prostytutki natomiast z wieloma, również nieobrzezanymi mężczyznami. Z tego z kolei wysnuto konkluzję, że męska smegma powoduje raka. Doskonały pseudonaukowy dowód! Dla każdego, kto posiada wiedzę Germańskiej Nowej Medycyny, wszelki komentarz do tego statystycznego dowodu jest całkowicie zbyteczny.  Wymowa statystyki cierpi z tego powodu, że przy dwóch badaniach podobnych grup statystycznych ustala tylko jedną przyczynę, a 49 pozostałych ignoruje. Taka medyczna statystyka nie może cieszyć się mianem nauki. Statystyka była zawsze liczbowym zestawieniem faktów, domniemane przyczyny były tworzone na drodze przypuszczeń. Retrospekcyjnie sprawę ujmując, trzeba powiedzieć, że zestawienia statystyczne posiadały duże braki, gdyż opierały się tylko na płaszczyźnie organicznej i operowały, nie tylko bez wiedzy o prawie dwufazowości zachorowań, lecz również nie uwzględniały płaszczyzny psychicznej  i mózgowej oraz znaczenia lateralizacji. O kryzysach epileptycznych, jako najczęstszej przyczynie zgonu, lepiej nie wspominać. Dzisiaj mamy prawo powiedzieć, że większość statystyk medycznych była bezsensowna i bez jakiekolwiek wartości.

Rak wątroby jest najczęściej występującym rodzajem nowotworu w wielu krajach Afryki i Azji.

Jak nam wiadomo z Germańskiej Nowej Medycyny nowotworowi wątroby odpowiada w płaszczyźnie psychicznej konflikt biologiczny typu ”strach przed wygłodzeniem”. Nie ma się więc czemu dziwić, że na obszarach dotkniętych polityczną zawieruchą, stanami wyjątkowymi i klęskami głodowymi, liczba chorych na raka wątroby jest 35 razy większa, jak na obszarach gwarantującym wyżywienie; jak USA, Kanada i Europa Zachodnia.    Statystycznie ujęte czynniki powodujące raka szyjki macicy: niski, socjalno-ekonomiczny status, rasa (czarnoskóre kobiety zapadają dwa razy częściej jak białe), zbyt wczesne zawieranie małżeństwa, wczesne rozpoczynanie współżycia seksualnego, poligamia. Z tego wywnioskowano, że męska sperma działa rakotwórczo. ( Swan, S.H., and Brown, W.L.: Vasectomy and cancer of the cervix. N. Engl.J.Med. 301:46, 1979)  Uwzględniając wiedzę Germańskiej Nowej Medycyny, która mówi, że rak szyjki macicy (u kobiet praworęcznych) zostaje wywołany w płaszczyźnie psychicznej przez konflikt seksualny, nikogo więc nie powinno dziwić, że im wcześniej i bardziej intensywnie uprawia się seks, tym wyższe jest prawdopodobieństwo przeżycia konfliktu seksualnego.

Statystyka sukcesów w dotychczasowej medycynie

Z zasady nie uwzględnia się w statystyce żadnych nieleczonych przypadków chorobowych (bez operacji, bez napromieniowań, bez chemoterapii itp.!) Jedynym przedstawicielem medycyny szkolnej, który ostrożnie wspomniał o tym braku w statystyce w swojej książce pt. „Cytostatyczna chemioterapia zaawansowanych epitelialnych nowotworów” jest Abel (Heidelberg). 

Po odkryciu każdego nowego lekarstwa przeciwko „rakowi” pytam zawsze: pomaga ono w fazie aktywnej konfliktu, czy w wagotonicznej fazie zdrowienia? Nie może być bowiem możliwe, aby pomagało ono w obywdwu tych fazach jednocześnie, ponieważ  te fazy całkowicie od siebie się różnią. Powinno to być dla każdego jasne jak słońce, że w obydwu fazach, różniących się między sobą wszystkimi możliwymi parametrami, nie może „pomagać” jedno i to samo lekarstwo. Pomijam tutaj naturalnie problem, jak dalece ma sens leczenie sensownego naturalnego procesu zdrowienia! Na podstawie wiedzy o ontogenetycznym systemie nowotworów można udowodnić, że cytostatyki wzmacniają dodatkowo proces nowotworowy, który znajduje się w fazie aktywnej, ponieważ działają stresowo, pobudzająco. W fazie zdrowienia natomiast uniemożliwiają prawidłowe zdrowienie, opóźniają je.  Blokują pracę, odpowiedzialnych za prawidłowość procesu zdrowienia, mikrobów. O pozornym sukcesie stosowania cytostatyków możemy najwyżej mówić przy nowotworach sterowanych przez nowy mózg i znajdujących się w fazie pcl, ponieważ przy ich pomocy blokujemy natychmiast każdy przebieg zdrowienia. Obserwujemy to w zachorowaniach organów pochodzenia mezodermalnego, jak np. w raku kości (mięsak i białaczka w fazie pcl), albo przy śródmiąższowej martwicy jajnika i jądra (w fazie pcl puchnie jądro i cysta na jajniku, które w późniejszym stadium twardnieją) albo przy martwicy węzłów chłonnych (w fazie pcl: chłoniak). Każde owrzodzenie, każdy absces, nawet każdy obrzęk spowodowany ukąszeniem pszczoły można „zlikwidować” przy pomocy cytostatyków. Cytostatyki utrudniają i blokują tylko przebieg fazy zdrowienia wszystkich zachorowań organów pochodzenia mezodermalnego i osiągają wyłącznie symptomatyczne, pozorne sukcesy w leczeniu.